روزهای بی فروغ         آبروها توی بوق        همه در هم تنیده      دور گردن پیچیده

من و یک طناب دار       تو سیاهی ته غار      ته ماجرا فقط           یک نفر شده سقط

چشم را باید شست  جور دیگر باید دید   چه قشنگ گفت سهراب  بی صدا شست بشقاب

غصه ها قصه شدند     قصه ها مانع شدند      بی صدا گریه نکن     بی صدا  داد نزن

گریه کن و داد بزن       زندگی مال تو هست      تو بزرگی قدر شب   تو سفیدی مثل روز

چه قشنگی رز من       چه سفیدی رز من        یاد پاشایی بخیر     یاد نگرانیش بخیر

                                                نگران توام  به قدر دلم

                                               می ارزه دلت می لرزه دلم 

                                                نگران توام مثل یک رفیق

                                                  تو خودت می دونی

                                               چی می گم چی می خوام

                                             مگه میشه باشم و تنها بمونی 

                                               محاله بزارم محاله بتونم